Çocuklukta İhmalin İzi / Psikoloji Kitapları Serisi-2

 

MERHABALAR!

Bloga çok ara vermeden hemen serinin ikinci kitabını aslında kitaplarını paylaşmak istedim. Ve en baştan şunu söylemek istiyorum, LÜTFEN BU KİTAPLARI OKUYUN!

                 Kitaplar:

-Çocuklukta İhmalin İzi: Boşluk Hissi

-Çocuklukta İhmalin İzi: Çözümler

Kitapları alırken aslında çok araştırmamıştım. Psikoloji kitabı okumak istiyordum ve gezinirken denk geldim. Konusu ilgimi çekincede "ya çok hoşuma gidecek ve iyi ki okudum diyeceğim ya da hmm neyse yine de bir şeyler canlandırdı kafamda diyeceğim" diyerek kitapları aldım. Ve şu an iyi ki aldım diyorum!

Birçoğumuzun çocukluk anıları hala aklındadır. Bazılarımızın çok zor geçen, şiddete maruz kaldığı, kabul görmediği bir çocukluğu olmuştur. Bazılarımızın ise her şeyin çok iyi olduğu, istedikleri oyuncaklara, eşyalara kavuşmakta zorlanmadıkları, şiddetin ş'sini görmedikleri, ebeveynleriyle birlikte mutlu bir çocukluğu olmuştur. 

Peki ya duygusal ihmal?

İyi Hissetmek/ Psikoloji Kitapları Serisi-1

 Merhabalar!

Yeni bir seri ile karşınızdayım. Ve bunun için çok heyecanlıyım!

Psikoloji kitaplarını üniversite yıllarımdan beri çok severek okuyorum, hatta edebiyattan daha fazla seviyor olabilirim.🙊 

Son birkaç aydır da sürekli psikoloji kitapları okuyorum ve hepsini ciddi anlamda çok beğendim. O yüzden böyle bir seri yapıp sizlerle de paylaşmak istedim.

İlk kitabımız İyi Hissetmek kitabı. Aslında bu kitabı bir çoğunuzun duyduğunu, incelediğini, okuduğuna eminim ama okumayanlar için de bir bilgi olması adına yazmak istedim.

Kitap bir kendine yardım kitabı olarak geçiyor. Yanlış anlaşılma olmasın kesinlikle kişisel gelişim kitabı değil, psikoterapi kadar etkili olduğu kanıtlanan/söylenen bir KENDİNE YARDIM kitabı. Kendine yardım kitapları tartışma konusu olsa da bu kitabın depresyon hastaları üerinde %70 oranında olumlu etki sağladığı gözlenmiş. Bilişsel terapinin özellikle yoğun bir depresyon yaşamayan insanlar için gerçek bir destek sağlayabileceği taraftarıyım ben de, bir depresyon hastası olarak 😶

Kitabı okuduğum dönemde duygudurumum çok iyi değildi ve okurken aslında kendimi biraz kötü hissettiğimi söylemeliyim. Sürekli bir çaba halinde olmak zorundaymış gibi hissettim. Duygudurumu normal olmayan insanların hayatı, üstüne ekstra işler eklenmemiş halini bile, yaşayabilmek için ne çok çaba sarfetmeleri gerekiyor. Ama şimdi bakınca hatırlamamız gereken şeyleri saniyelik hatırlatmalar olarak görebiliyorum.

Biraz iç dökmeli bir post oldu bu sanırım, kitap yorumundan ziyade.🤭 Olsun, bu da böyle bir yazı olsun o halde! 

Kitap yorumu da yapmak gerekirse...